Maar Nero beval de dood tegen te houden, omdat hij geen persoonlijke haat tegen Paulina had en opdat de afkeer voor de wreedheid niet zou toenemen. Terwijl de soldaten aansporen (op aansporen van de soldaten), verbindden de slaven en de vrijgelatenen haar armen, ze drukten het bloed en het was onzeker of ze bewusteloos was. Want, zoals de massa geneigd was tot een vrij erge overtuiging, ontbraken er geen die er van overtuigd waren dat ze de roem van een dood, gedeeld met haar man nagestreeft had zolang ze de onverbiddelijke Nero vreesde en dat ze vervolgend gezwichtwas voor de aantrekkelijkheden van het leven, nadat een zachtere hoop aangeboden was; later voegde ze nog wat jaren aan haar leven toe, met een lovenswaardige herinnering aan haar man en terwijl haar gezicht en haar ledematen zo bleek waren (zo wit waren naar die bleekheid) dat het tot een duidelijke indicatie was dat veel van de levnsgeest naar buiten was gevoerd.
Terwijl het slepende verloop van de dood bleef duren, vroeg Seneca intussen aan Staius Annaeus, die al lange tijd goedgekeurd was door hem omwille van het vertrouwen van de vriendschap en zijn vaardigheden in de geneeskunde, dat hij een vergif zou halen dat hij al lange tijd voordien voorzien had, waarmee veoordeelden omgebracht werden op een openbaar proces bij de Atheners; hij dronk het aangebrachte vergif tevergeefs leeg, omdat hij al koud wat betreft zijn aders was en omdat zijn lichaam afgesloten was tegen de kracht van het gif. Tenslotte stapte hij in een kuip met warm water, terwijl hij de dichtstbijzijnden van de slaven besprenkelde, nadat de stem was toegevoegd, zei hij dat hij die vloeistof plengde voor Juppiter, de bevrijder. Vervolgens, nadat hij in het bad ingebracht was en nadat zijn geest werd uitgedreven door de damp (nadat hij stikte), werd hij zonder enige begrafenis gecremeerd. Zo had het codicil voorgechreven, toen hij zelfs op dat moment dat hij nog erg rijk en erg machtig was, zorgde voor zijn laatste wilsbeschikking.
